سایت انگلیسی
تماس باما
خانه
پنجشنبه 25 مهر 1398   04:37:23
 
14:511397/11/29
خاتمه پروژه پژوهشی شبیه‌سازی فرآیند تزریق آب کربناته به منظور ازدیاد برداشت از مخازن كربناته شكافدار در قالب طرح نخبه وظیفه

در قالب طرح نخبه وظیفه در پژوهشکده ازدیاد برداشت از مخازن نفت و گاز پروژه پژوهشی شبیه‌سازی فرآیند تزریق آب کربناته به منظور ازدیاد برداشت از مخازن كربناته شكافدار با موفقیت خاتمه یافت.


بهبود عملکرد سیلاب زنی به‌وسیلۀ تغییر ترکیب آب و آب نمک از نظر شیمیایی به اثبات رسیده است؛ به‌همين دليل تغییر ترکیب آب با افزودن دی اکسیدکربن و تشکیل آب کربناته به عنوان یک روش بهبود سیلاب زنی معرفی می شود. در واقع تزریق آب کربناته، تزریق آب اشباع شده از دی اکسیدکربن به عنوان سیال جابجا کننده به درون مخزن می‌باشد. دی اکسیدکربن در ابتدا درون فاز آبی حل شده و سپس به درون فاز نفتی نفوذ می‌کند؛ بدون این که در حین انتقال، دی‌اکسیدکربن جدا شود. پدیده ی انتقال جرم‌ دی اکسیدکربن از آب به درون نفت، خود به خودی بوده که این مطلب به دلیل شرایط دمایی و فشار و انحلال بیشتر دی‌اکسیدکربن در نفت نسبت به آب می‌باشد. با حل شدن دی اکسیدکربن، گرانروی نفت کاهش و گرانروی آب افزایش می‌یابد که این امر باعث می‌شود، نسبت تحرک پذیری آب به نفت در ناحیۀ تماس به مقدار مطلوب برسد و نیز حجم نفت افزایش پیدا کند (اثر تورم) که نهایتاً باعث افزایش تراوایی نسبی نفت و افزایش ضریب نهایی بازیافت نفت در طول سیلاب زنی آب كربناته می‌شود. به طورکلی مکانیزم‌هایی که در طی فرایند تزریق آب کربناته سبب افزایش میزان تولید نفت می‌شوند عبارتند از: افزایش حجم نفت، کاهش گرانروی نفت، تغییرات چگالی و تغییر در نیروی بین سطحی و تغییر ترشوندگي.
تولید در مخازن شکافدار و تخلخل دوگانه پیچیده‌تر است. معمولاً نفت ابتدا از نواحی شکاف سیستم تولید می‌شود. علاوه به‌همين دليل نفتی که در بلوک‌های ماتریس وجود دارد به راحتی جابجا نمی‌شود؛ چون که سیالات به راحتی می‌توانند از مسیرهای فرعی سیستم ماتریس و شکاف‌ها حرکت کنند. به‌کارگیری هر یک از مکانیزم‌های محرک برای نفت به طور عمده بر مسیرهایی با تراوایی بالا در سیستم شکاف تأثیر می‌گذارد. به طور کلی روش‌های ازدیاد برداشت ثانویه روی بلوک‌های ماتریس تأثیر زیادی ندارد. تأثیرات نیروی مویینگی برای آشام خود به خودی آب به درون بلوک‌های ماتریس، باعث جابجایی نفت می‌شود. مطالعات مختلف روی مخازن شکافدار نشان می‌دهد که آشام خود به خودی یک مکانیزم تولید نفت بسیار مهم است. کاربرد دی‌اکسیدکربن در آب تزریقی علاوه بر افزایش سرعت تولید، منجر به تولید نفت از بلوک‌های ماتریس با تراوایی پایین در مخزن شکافدار و تراوایی دوگانه نیز می‌شود. مکانیزم‌هایی که باعث تولید نفت بیشتر در این روش می‌شود، عبارتند از:
-دی‌اکسیدکربن با آب و بیشتر نفت‌های خام در فشار بیشتر از ۱۴۰۰ پام امتزاج‌پذیر است.
-دی‌اکسیدکربن باعث متورم شدن نفت می‌شود.
-دی‌اکسیدکربن تأثیرات اسیدی روی سنگ‌های آهکی دارد.
-هنگامی که فشار تخلیه به کمتر از فشار کربناته شدن برسد، دی‌اکسیدکربن به عنوان یک نیروی محرکه گازی عمل می‌کند.
اگرچه این روش، روشی کارامد در حوضه ی ازدیاد برداشت نفت است، اما مطالعات شبیه سازی و مدل سازی در این حوضه در مقیاس مخزنی به اندازه کافی منتشر نشده است. به همین سبب در این پروژه از نرم افزار شبیه سازی صنعتی جهت شبیه مدل تزریق آب کربناته در مقياسهای مختلف مغزه، تک بلوك و سكتورهای مخزنی استفاده می شود، تا بررسی های دقیقی را بر روی مکانیزم های ازدیاد برداشتی در این روش منجر شود. در این مطالعه می توان پیش بینی از عملکرد روش ازدیاد برداشت تزریق آب کربناته انجام داد، میزان افزایش ضریب بازیافت را در طی انجام برنامه های مختلف تزریق مورد بررسی قرار داد و همچنین میزان کارامدی فرایند ازدیاد برداشت تزریق آب کربناته را بررسی کرد. 

 


کلمات کلیدی
کلیه حقوق اطلاعات و مطالب این سایت محفوظ و متعلق به پژوهشکده ازدیاد و برداشت از مخازن نفت و گاز می باشد.
استفاده از اطلاعات این سایت با ذکر منبع بلامانع است
Best View in 1024x768